من خواب دیده ام که کسی می اید... من خواب یک ستاره قرمزدیده ام... وپلک چشمم هی میپرد... وکفش هایم هی جفت می شود...  و کورشو... اگردروغ بگویم... من خواب ستاره ی قرمزرا... وقتی که خواب نبودم دیده ام...                                    فروغ

امشب ازاسمان دیده تو... روی شعرم ستاره می بارد... درسکوت سپیدکاغذها... پنجه هایم جرقه می کارد... شعردیوانه تب الودم... شرمگین ازشیارخواهش ها... پیکرش رادوباره می سوزد... عطش جاودان اتش ها... اری اغازدوست داشتن است... گرچه پایان راه ناپیداست... من به پایان دگرنیندیشم... که همین دوسنت داشتن زیباست... ...

دیروزرفتم وبه خداگفتم خدایاچراارزوکنم وقتی توسرنوشتم رانوشته ای...؟خداارام درچشمانم خیره شدوگفت...شایدنوشته باشم هرچه ارزوکند...

راننده تاکسی اسکناس وازم گرفت وگفت یه نفری...؟بغضم گرفت وگفتم خیلی وقته...

استادبااقتداراومدسرکلاس انگاری میخواست چیزی بگه...بی مقدمه ازمون پرسیدبچه هابه نظرشماخداوجودداره...؟همه  تعجب زده شدیم  استادگفت بچه هاکسی تاحالاخدارودیده؟همه باهم یک صداگفتیم نه...پرسیدکسی صدایه خداروشنیده همه گفتیم نه...کسی تاحالاخدارولمس کرده همه بازگفتند نه...وباشهامت گفت پس خداوجودنداره...یکی ا...

یه روزیه  ستاره ازاسمون اومدپایین گفت یه ارزوکن منم توروازش خواستم گفت نوچ..محاله...گفتم چرا؟؟؟؟؟؟؟گفت من توکاره جنس بنجل نیستم...